ไม่ได้อัพมา 5 เดือนละ
posted on 11 Jul 2008 22:27 by poloplowหลังจากที่ไม่ได้เข้ามาอัพตั้งแต่วันที่ 9 กุมภาพันธ์ มาจนถึงวันนี้ วันที่ 11 กรกฏาคม 51 สิริอายุได้ 5 เดือน กับอีก 2 วัน(สิริอายุไรฟะ)
มาวันนี้... มาตอนนี้... สำหรับคนที่หลงเข้ามาอ่าน ก็จงอ่านต่อไปจนจบเถอะ
มีเรื่องจะเล่าขอเริ่มที่เรื่องการทำงานคณะกรรมการนักเรียนก่อน เรา(แต่ก่อนใช้คำว่าผม แต่คำว่าเราดูกันเองดี)ทำงานคณะกรรมการนักเรียนที่ได้รับผิดชอบกิจกรรมหน้าเสาธง ขอบอกเลยว่าเราเป็นคนที่เงอะงะ และเบลอในการทำงานมาก ๆ เมื่อวันก่อน ๆ น่าจะประมาณวันอังคารที่ผ่านมาระหว่างที่กำลังสวดมนต์ไหว้พระ มีหมาสีน้ำตาลผอม ๆ ตัวหนึ่งเดินด้วยสี่เท้าอันทรงเกียรติ(เกลียด?)ขึ้นมาบนเวทีประกอบพิธีหน้าเสาธง จากนั้นก็นอนลงตรงขอบ ๆ เวที ท่ามกลางสายตานักเรียนร่วม 2500 คนต่างก็สนใจว่าเราจะจัดการกับมันอย่างไร...
ไม่ใช้พลังกดดันวิญญาณ(ไม่ใช่Bleach) ไม่ใช้จักระ(ไม่ใช่Naruto) แต่เราใช้ขาหลังที่แสนอวบอ้วนกระแทกเบา ๆ ด้วยความรักไปยังท้องของน้องหมา ส่งผลให้น้องหมาซัดเซร่วงลงไปซบปฐพีด้วยแรงจากteenและแรงดึงดูดของโลกที่มีผลกับวัตถุทุกชนิดบนโลก
แค่นั้นแหละ นักเรียนต่างพากันหัวเราะไม่เป็นอันสวดมนต์ไหว้พระ กรรมการนักเรียนที่กำลังนำสวดจำเป็นต้องหยุดสวดออกไมล์ด้วยเสียงหัวเราะที่ทะลักทะลายออกมาจากริมฝีปากอย่างไม่หยุดยั้ง เรารีบกลับมาสวดมนต์ที่เดิมด้วยความรู้สึกอาย ๆ เพราะจริง ๆ แล้วรอให้สวดมนต์เสร็จค่อยไปไล่หมาก็ยังไม่สายหรอกนะ
อีกเรื่องนึงที่อยากเล่าเป็นเกี่ยวกับลักษณะนิสัยของตัวเอง คือเราเป็นคนที่อ่อนไหวต่อคำพูดของคนอื่นค่อนข้างมาก ปกติมักจะอารมณ์ดี แต่ถ้ามีใครมาตำหนิทั้ง ๆ ที่เราทำดีที่สุดแล้วหรือมีคนมาเถียงกับเราเราจะรู้สึกเดือดขึ้นมาทันที บ่อยครั้งจะเถียงกลับแบบพยายามเอาชนะ บางครั้งจะเผลอพูดคำแรง ๆ กับเพื่อน(ไม่ได้พูดแรงนะ พูดระดับปกติแต่คำมันเจ็บบาดลึกอ่ะ) มีน้อยครั้งที่เรารู้สึกตัวแต่ถ้าเรารู้สึกตัวเราจะยิ้มแล้วก็พูดติดตลกกับทุกคน
วันนี้มีเรื่องนึง คาบ 7 คาบสุดท้ายเป็นคณะสี ซึ่งนักเรียน ม.6 จะต้องไปรวมกันที่อัดสะจัน(เขียนไม่ออก)เพื่อซ้อมเพลงเชียร์ลีดเดอร์ พอไปถึงได้ซักพักพอเพื่อน ๆ กับน้อง ๆ ขึ้นบนอัดสะจันเรียบร้อยแล้วกำลังจะซ้อมเพลง เราก็เดินลัดสนามข้ามไปที่อาคารเรียนไปหาอาจารย์ท่านหนึ่งเพื่อคุยธุระ พอคุยธุระเสร็จกลับมาที่เดิมเราก็เดินไปดูสีแสดที่อยู่ข้าง ๆ ซักพักเดินกลับมาที่สีของตัวเอง(สีเหลือง)เพื่อนคนหนึ่งทักว่า "ทำอะไรบ้างนอกจากเดินไปเดินมา" *** หมายเหตุ เพื่อนคนอื่น ๆ กำลังพารุ่นน้องร้องเพลง
พอได้ยินแบบนั้นก็เคืองนิด ๆ อ่ะดิ เพราะเราเพิ่งกลับมาจากคุยธุระกับอาจารย์ แล้วเดินไปดูสีแสดหน่อยเดียว เพื่อนคนนี้ไม่รู้ว่าเราไปทำอะไรมาก่อนถึงมาประชดเราแบบนี้ ตอนนั้นเราก็ตอบกึ่ง ๆ ขึ้นเสียงกลับไปทันทีว่าไปหาอาจารย์xxxมา แล้วเพื่อนคนนั้นก็เดินไปซ้อมน้องร้องเพลงต่อ ตอนนั้นมันยังไม่เท่าไหร่ แต่ซักพักเราก็เริ่มกลับมาคิดแล้วว่า ทำไมเพื่อนคนนี้ถึงได้มาประชดเรา ระหว่างที่อารมณ์โกรธจะเกิดขึ้นเราก็ฉุกคิดได้ว่า ทุกคนที่มาช่วยงานต่างก็เหนื่อยเหมือนกัน การที่เราจะเจอคำพูดแบบนั้นก็ไม่แปลก ที่สำคัญคือเราต้องเข้าใจความรู้สึกของผู้อื่น เราไม่จำเป็นต้องเข้าใจหมดทุกคน แต่ขอให้เรารับรู้ว่าคนอื่นรู้สึกอย่างไรและขอให้ใช้ความเยือกเย็นและรอยยิ้มเป็นการโต้ตอบ เพื่อที่ว่าทุกคนจะอยู่ร่วมกันอย่างเคารพซึ่งกันและกัน และจะทำให้สังคมสงบสุข
ปล. มีวิธีระงับอารมณ์โกรธแบบง่าย ๆ มาฝาก คือ
1. เมื่อเรากำลังโกรธกับใครอยู่ให้เราคิดไว้เลยว่า ความโกรธทำให้แพ้เสมอ แพ้คือแพ้ใจตัวเอง คนที่แพ้ใจตัวเองจะไม่มีวันชนะอะไรเลย ว่าแล้วให้เราหลีกออกจากสถานการณ์ตรงนั้นไปหาที่สงบ ๆ ถ้าอีกฝ่ายตามมาก็หาทางหลบให้ได้ หรือถ้าหลบไม่ได้ก็อย่าไปโต้ตอบ เพราะโต้ตอบก็ทำให้เรายิ่งแพ้กว่าเดิม
2. ถ้าอยู่ห่างจากคนที่เราโกรธได้แล้ว ให้เราไตร่ตรองเหตุการณ์ให้ถี่ถ้วน จากนั้นให้คิดไว้เสมอว่าเราเป็นฝ่ายผิด ไม่ว่าการโกรธหรือการทะเลาะกันนั้นใครจะเป็นฝ่ายผิด แต่ให้คิดว่าเราผิดเสมอ แล้วหาเหตุผลกับตัวเองว่าทำไมเราจึงผิด ห้ามอ้างว่าไม่มี เพราะความโกรธนั่นแหละคือความผิดแล้ว
3. จากนั้นเมื่อเรายอมรับได้ว่าเราผิด เราจะเริ่มสงบลง หลักสำคัญคือห้ามคิดว่าเราถูกเพราะจะเป็นต้นตอแห่งความพยศ แต่ถ้าหากว่าเรายังเลิกโกรธไม่ได้ ให้พยายามทำท่าที่ทำไม่ได้ เช่น เอาแขนซ้ายมากอดเอวด้านขวา จากนั้นพยายามดึงมือซ้ายให้ไปจับไหล่ซ้ายให้ได้ ยิ่งโกรธก็ยิ่งดึงจนกว่าความโกรธจะหมดไป *** หมายเหตุ2 ลองคิดท่าแปลก ๆ ขึ้นใช้เองก็ได้ เช่น พับเข่าให้ติดกระดูกสันหลัง, จูบคอ จะทำให้เราเกิดความภาคภูมิใจในภูมิปัญญา(ที่มีไม่มาก)ของเราเอง 555+
4. เมื่อใจเราสงบลงแล้ว ถ้าเหตุการณ์นั้น ๆ เราเป็นต้นเหตุของความผิดให้เราไปขอโทษอย่างกล้าหาญนะจ๊ะ แต่ถ้าอีกฝ่ายมีส่วนร่วมด้วยเราก็สงบ ๆ เอาไว้ แล้วใช้การกระทำความดีในชีวิตประจำเป็นตัวสมานแผลใจจ๊ะ^^